تا آسمان
سه‌چهار پله فقط کافی‌ست
اما
وقتی تو نیستی
تنها کمی سکوت و پنجره هم کافی‌ست
تنها کمی سکوت
پنجره، شب، اندوه
وقتی تو نیستی
همین برای دلم کافی‌ست
من فکر می‌کنم به تو
می‌دانم
دستی مرا گره گره به تو می‌بافد
دستی دوباره نقش تو را بر من
نقش مرا به دست تو می‌بافد
دستی دگر
اگرچه کمین کرده‌ست
این نقش را
از لحظه‌های تو بشکافد
اما
من فکر می‌کنم به تو
می‌دانم
چیزی شبیه معجزه در راه است
ایمان من درخت تنومندی‌ست
وقتی که از زمین دست تو می‌رویم
 
من فکر می‌کنم به تو…
می‌خوابم

فروغ رئوفی

(Source: eslamibidgoli.blogfa.com)

سیبی که در نگاه تو می‌چرخد
آدم را وسوسه می‌کند

بیا از این جهنم فرار کنیم
اندازه‌ی همین یکی دو سطر فاصله داریم
از تیررس نگاه این فرشته‌ها که دور شویم
بهشت که نه
نیمکتی را نشان تو خواهم داد
که مثل یک گناه تازه
وسوسه‌انگیز است

باید شتاب کنیم
اما تو… باید مواظب موهایت هم باشی
شاخه‌های این درخت‌های کنار خیابان
گیره از موی دختران می‌ربایند
باد هم که نباشد
برای پریشانی این شهر
هزار بهانه پیدا می‌شود

حیف است سیب را نچیده بمیریم!

سیب سروده‌ی حافظ موسوی از مجموعه‌ی سطرهای پنهانی