بنفشه‌ای خوش رنگ
دمیده بود در آغوش کوه
از دل سنگ.
به کوه گفتم:
شعرت خوش است و تازه و تر،
وگر درست بخواهی
من از تو شاعرتر!
که شعرت از دل سنگ است و
شعرم از دل تنگ.
~فریدون مشیری